Hreflang to atrybut w kodzie strony, który informuje Google, że ta sama treść istnieje w innych wersjach językowych lub regionalnych, i wskazuje, którą wersję pokazać użytkownikowi z danego kraju lub mówiącemu danym językiem.
Jeśli Twoja strona ma wersję polską i niemiecką, Google powinien pokazywać Polakom wersję polską, a Niemcom niemiecką. Zwykle radzi sobie z tym sam, ale przy podobnych treściach, np. wersji niemieckiej dla Niemiec i Austrii, łatwo o pomyłkę. Atrybut hreflang mówi wprost: „ta podstrona ma odpowiedniki pod tymi adresami”.
Hreflang zapisuje się na trzy sposoby: jako znaczniki link w sekcji head, w nagłówkach HTTP (np. dla plików PDF) albo w mapie witryny XML. Wystarczy jedna metoda, nie trzeba łączyć wszystkich.
Jak działa hreflang przy wersji polskiej i niemieckiej
Producent mebli ma stronę o stołach dębowych pod adresem /pl/stoly-debowe/ i jej tłumaczenie pod /de/eichentische/. W sekcji head obu podstron umieszcza ten sam zestaw znaczników:
- „<link rel=”alternate” hreflang=”pl” href=”https://example.com/pl/stoly-debowe/”>”
- „<link rel=”alternate” hreflang=”de” href=”https://example.com/de/eichentische/”>”
- „<link rel=”alternate” hreflang=”x-default” href=”https://example.com/pl/stoly-debowe/”>”
Wartość x-default wskazuje wersję dla wszystkich pozostałych użytkowników, np. z Czech. Każda wersja musi linkować do siebie i do wszystkich odpowiedników. Jeśli strona niemiecka nie wskazuje z powrotem polskiej, Google może zignorować oznaczenia między tymi stronami.
Kiedy hreflang jest potrzebny
Hreflang ma sens, gdy ta sama podstrona istnieje w kilku językach albo w jednym języku dla różnych krajów, np. sklep z osobnymi cennikami dla Polski i Niemiec. Jeśli masz tylko polską wersję strony, hreflang nic nie zmieni i nie trzeba go dodawać. Nie zastąpi on też tłumaczenia: Google może nie pokazywać niemieckiej wersji, jeśli jest automatycznym przekładem słabej jakości albo zawiera polską treść z niemieckim menu.
Czy hreflang wpływa na pozycje w Google
Hreflang nie podnosi pozycji. Jego zadaniem jest pokazanie właściwej wersji językowej w wynikach, które strona już zajmuje. Pośrednio pomaga: użytkownik z Niemiec, który trafia na wersję po niemiecku, rzadziej wraca do wyników i częściej wysyła zapytanie. Bez hreflangu wersje językowe o podobnej treści mogą też konkurować ze sobą, podobnie jak przy duplicate content.
Hreflang i canonical muszą ze sobą współgrać. Każda wersja językowa powinna mieć canonical wskazujący na siebie, a nie na wersję polską. Inaczej Google dostaje sprzeczny sygnał: „to jest odpowiednik”, ale też „to jest kopia, indeksuj tamtą”.
Jak sprawdzić hreflang na swojej stronie
- Otwórz źródło strony i wyszukaj „hreflang”. Sprawdź, czy są wszystkie wersje i czy adresy są pełne, z https.
- Otwórz każdą wskazaną wersję i sprawdź, czy ona również linkuje z powrotem.
- Sprawdź kody języków: „pl”, „de”, „de-AT”. Kod kraju bez języka, np. samo „at”, jest błędem.
- Przeskanuj witrynę crawlerem, który raportuje błędy hreflang, np. brak linków zwrotnych i adresy z przekierowaniem.
- Jeśli korzystasz z wtyczki tłumaczeniowej w WordPressie, sprawdź, czy dodaje hreflang automatycznie i czy obejmuje też kategorie i produkty.
Najczęstsze błędy z hreflang
- Brak linków zwrotnych między wersjami.
- Hreflang wskazuje adresy z przekierowaniem, błędem 404 albo tagiem noindex.
- Wszystkie wersje mają canonical do wersji polskiej.
- Błędne kody, np. „en-UK” zamiast „en-GB”.
- Hreflang dla stron, które nie są tłumaczeniem, tylko zupełnie inną treścią.
Planujesz wersję niemiecką albo widzisz w Google niewłaściwy język strony? Umów konsultację albo zamów audyt SEO, a sprawdzę hreflang razem z resztą konfiguracji wersji językowych.